Cyranka (Anas querquedula)

Cyranka zakłada gniazda na podtopionych polach i mokradłach wzdłuż Europy i Azji. Tę średniej wielkości kaczkę można łatwo rozpoznać dzięki białemu paskowi, który biegnie łukiem nad okiem w stronę karku oraz niebiesko-białemu lusterku, które znajduje się na ich skrzydle. Cyranki podczas swojej wędrówki lecą z terenów lęgowych wzdłuż niemal całej Eurazji na zimowiska znajdujące się w środkowej Afryce, Indiach i Australazji.

Największym zagrożeniem dla tego gatunku jest postępująca utrata siedlisk, wynikająca ze zmian klimatu i osuszania mokradeł. Dodatkowo intensywne polowania na ten gatunek w Afryce i wzrastający odsetek osobników zatrutych ołowiem powodują, że liczebność populacji tego gatunku cały czas spada.

Rys. MERGUS Dawid Kilon

Kategoria zagrożenia (Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych):

LC – niższego ryzyka

Krótka charakterystyka:

  • tereny lęgowe cyranki rozciągają się wzdłuż niemal całej Eurazji, a zimowiska znajdują się w środkowej Afryce, Indiach i Australazji
  • światową populację cyranki szacuje się na ponad 2 mln osobników
  • w ciągu ostatnich 10 lat populacja cyranek zmniejszyła się aż o 30%

Zagrożenia:

  • zmiany klimatu
  • utrata siedlisk spowodowana osuszaniem terenów podmokłych
  • zbyt intensywne polowaniai zatrucia ołowiem